Evolutie


20 de ani. O relatie esuata. Tin minte ca atunci ma gandeam ca e mai usor sa pierzi pe cineva care moare decat pe cineva care refuza sa mai stea langa tine, pentru ca daca moare cel putin stii ca vointa i-ar fi fost sa ramana si ca plecarea i-a fost involuntara. Sa fii lasat in urma voluntar era un atac la orgoliu, la sine, greu de suportat, pentru ca il priveam ca un esec personal, un “n-am fost destul de interesanta/frumoasa/amuzanta/fericita/sexy/pasionala/misterioasa/etc precum credeam ca sunt”.

27 de ani. Alta relatie esuata. Acum ma gandesc ca e mai usor sa treci peste daca persoana pleaca voluntar. Asa stii ca subiectul e incheiat, asa te vindeci mai repede pentru ca nu plangi dupa cineva care ar fi stat langa tine dar n-a putut, ci dupa cineva care putea sa stea langa tine, dar n-a vrut. Nici nu stiu daca cred asta pentru ca sunt mai putin orgolioasa sau mai mult. Cred ca mai mult, pentru ca sentimentul de insuficienta nu ma mai rapune.

La urma urmei noi fetele, femeile niciodata nu vrem ca cineva sa faca ceva pentru ca asa vrem noi.  

Primire

Sebástian s-a suparat pe mine ca am plecat de acasa. Nici nu a vrut sa se uite la mine cand am intrat pe usa, si cand mi-a vazut bagajul i-a hâșâit ca un sarpe.

Iar eu l-am luat in brate si l-am iubit. L-am pieptanat si i-am curatat casuta de par. I-am schimbat cutia de nisip si acum miroase frumos. I-am dat de mancare la mine pe pat si l-am lasat sa ma muste. 

Sa te iubesc inseamna sa te las sa iti treaca supararea in timp ce iti stau aproape. 

Poti sa ma numesti "la loca del gato", dar tu nu-mi poti da o fericire mai tandră.



It's not over yet

Ma regasesc fredonand o melodie ce o stiu de mica. O cantam la sarbatoarea roadelor, o sarbatoare protestanta/baptista ce se tinea toamna, sau o mai cantam la inmormantari, cu sens figurat; sau chiar la sfarsit de an cu ceva modificari de versuri: 


Åži frunzele s-au veÅŸtejit,

Căci iată toamna a sosit,

An după an, se duc în zbor, 
Toate se duc, în viitor.


 Åži tu, eÅŸti o floare să ÅŸtii,

Oricine în lume ai fi,

Odată în praf, la pământ,
Cădea-vei ca frunza în vânt.


Priveşte-n urmă anii tăi,

Cum au trecut ca ÅŸi un vis,

Erai copil, copii tăi,
E tot ce viaţa ţi-a promis.


Åži tu, eÅŸti o floare pe lac,

Ce apele mari o desfac,

Petalele tale se frâng,
ÃŽn urmă rămân cei ce plâng. 

Aeroportul din Dallas, un 10 de ianuarie 2017.

Acum un an eram bulversata, in acelasi aeroport, in drum spre casa, scriam despre o atractie ce ma invinovatea. O slabiciune fata de cineva pentru cine nu trebuia sa simt nimic, dar simteam. Ma uitam la pozele celui care imi era prieten si ma convingeam sa nu arunc la gunoi ceea ce am construit, sa imi amintesc ca un foc de paie tine cat un foc de paie. Si m-am convins, si a trecut la fel de repede ca un foc de paie.

Iar focul ce nu era de paie a mai durat 7 luni.

Ascult in surdina discursul de bun ramas a lui Obama.

8 ani de cand a fost ales presedinte. Unde eram eu acum 8 ani?

Aveam 19 ani. Vorbeam cu S. atunci, ma indragosteam de el fara sa il fi vazut. O greseala? O experienta, una ce iti cutremura temeliile si te transforma, te creste, te slefuieste si te lasa cu inima franta. Dar asta abia un an mai tarziu. 

Acum 8 ani ma lasam ingrijorata de zvonurile din biserica penticostala ca Obama era anticristul. 
Cate s-au schimbat de atunci. Obama imi pica bine. O femeie de langa mine se uita la televizor si cu voce trista zice "oh, don't go".

Maine o sa ajung acasa, o sa il iau pe Sebástian in brate si nu o sa il las pana ce incepe sa ma zgarie. Love hurts, my sweet cat. 

Totul va fi bine.

Quote

"Toma tu corazón roto y conviértelo en arte". 


Pasiv

N-am rabdare,
Sa te intreb, sa te cunosc,
sa te ajut, sa te refuz.

N-am rabdare,
Sa gatesc, sa mananc,
sa caut, sa gasesc.

N-am rabdare,
Sa iti fiu prietena, sa te ascult,
sa-ti explic, sa te conving.

Pentru ca azi nu ma intereseaza drumul.
Poate nici destinatia.
Pentru ca intr-un mod sau altul
Azi nu fac. Azi sunt.

I teach and learn


A L. le enseño inglés. Es un niño muy dulce, guapo y que romperá muchos corazones. ¿Cómo lo sé? Pues porque los cumplidos le salen sólo a veces y cuando te los dice casi te sientes como si fueses alguien especial. No te los suelta muy a menudo, pero sí cuando menos te lo esperas. Su madre ya me lo había advertido: cuidado con L. porque te dice sólo lo que quieres escuchar: "Gracias, Ionela, por enseñarme inglés, ahora soy el mejor de la clase" (¡Que me lo como!)

Ayer estuvimos hablando de las resoluciones del año nuevo, y entre ellas, había "FIND LOVE". Le pregunté si quiere encontrar el amor durante 2017 y me dijo que más adelante sí, pero 2017 no. Entonces le pregunté si tenía novia, y me dijo que no. Le pregunté si le gustaba alguna chica, y me dijo que sí, le gustan 2. ¿Ves? Justo lo que te decía XD

Pues nada, que le pregunté porqué le gustaban esas 2 chicas y cuál le gusta más. 
La que más le gusta es mayor que él. Ella tiene 10 años, es muy guapa, lista y se arregla mucho. Se ve que cuanto más mayores son las chicas más se arreglan y a él le gusta una chica bien arreglada. 
La otra es mona, chiquitina y no la más lista, pero le gusta porque corre muy rápido; tiene las piernas muy flacuchas y las mueve con mucha agilidad. 

O sea, una pija y una deportista. Una le desafía intelectualmente y la otra físicamente. Una es guapa la otra es muy mona.

Si es que la vida es una dicotomía!

Fragment de copilarie

Nenea Karoi era un vecin. Era sudor, cred, si de la o sudura a ajuns sa i se taie piciorul. De cand il stiu era in scaun cu rotile. Nu l-am vazut de multe ori pe strada; statea intr-o bucatarie de vara separat de casa principala. Fuma mult si era unde imi petreceam multe zile, mai ales in vacanta.

Mergeam des, ne jucam cu telefonul. Avea unul din acele telefoane cu roata; intotdeauna mi-au placut telefoanele cu roata. Acasa la mine aveam telefon cu butoane, i-am cerut mamei sa avem si noi cu roata ca sunt mai faine chiar daca sunt mai vechi.

Nenea Karoi fuma tot timpul. Imi placea sa stau in scaunul lui cu rotile, sa ma plimb inainte si inapoi. Ii ceream scaunul sa iesim pe afara si sa ne impingem unul pe altul. Mama era impotriva, nu ii placea sa ne vada in scaun cu rotile, cica asa atrageam necazul peste noi. 

Dar camera aia mica a carei mobila nu mi-o amintesc, stiu doar ca avea un birou mare langa pat, si ce era tot timpul plin, era pentru mine un loc fascinant. Petreceam ore intregi urmarind fumul de tigara cum se inalta incet, se incolacea si formele ce le facea in aer erau centrul meu de atentie. 

L-am intrebat odata de ce i-au taiat piciorul. Mi-a spus ca piciorul lui era negru, si daca nu i-l taiau negreala se urca tot mai sus, pana ce ar fi ajuns la organe si la inima si atunci ar fi murit. 

Era locul meu de joaca preferat. Mama ma certa ca miroseam a fum, imi cerea sa nu mai merg, acolo unde fumul se putea taia cu cutitul. Iar eu mergeam si luam cutitul si incercam sa-l tai. 

Copilaria e fascinanta, iar un copil va avea chef de joaca si imaginatie in orice veac copilareste. 

Ce frumos statea atunci timpul in loc.

No sé mentir ¯\_(ツ)_/¯


Te enorgullece saber que sabes aparentar muy bien y que tus expresiones no reflejan nada de tu vida interior. ¿Por qué?
¿Con quién te has enfadado tanto que te ha hecho creer que somos todos unos buitres esperando a ver cualquier signo de debilidad y aprovecharnos de ello hasta dejarte sin nada?
¿De dónde tanta satisfacción al saber que los tienes a todos engañados?

Dices que el mundo te da igual, que no amas, pero tampoco odias a nadie.
Pero la ignorancia no actúa, a la ignorancia le da igual.
La ignorancia no miente, no esconde, no intenta llevarte por caminos erróneos.
Si pudieras dejar de mentirte te harías un gran favor, mejor dicho: me hubieras hecho un gran favor.

Una cosa que no me vas a poder echar en cara es que no he sido sincera, abierta, entregada y dedicada.
Porque si te miro, no sólo te veo, sino que te observo atentamente; mientras estés delante de mí te presto atención: te escucho, te contesto y te conozco.
Sí, de esa forma tan intensa que antes te enamoraba y que ha acabado por hacerte sentirte incómodo.

Te veo.
A no ser que mientas o finjas.
En ese caso ya no es mi culpa.
Estoy aquí para verte, escucharte y responderte,
no para ser un detector de mentiras o un detective paranoico.

La culpa no es de quien cree, es de quien engaña; casi siempre.

Espero que un día realmente encuentres la libertad que tanto (anhelas) dices haber encontrado.

With G.


"And that´s how I knew she was a keeper"
"You never know what will make the other person think that you´re a keeper"

Adevar in alta limba


Stiu ca imi oferi spatiu ca sa demonstrez acum ca ma intereseaza si ca ai da un pas inspre mine de indata ce ai vedea o intentie de-a mea de a da un pas inspre tine. 
Ti-am cerut prietenie, si ai fost dispus sa mi-o dai, desi in acelasi timp mi-ai repetat de multe ori ca un tip ca tine cu o tipa ca mine nu pot fi prieteni. doar prieteni. 
Si acum iti spun ceea ce te temeai prin faptul ca nu iti spun nimic. 
Imi pare rau, dar mi-e mai greu sa iti dau ceea ce vrei tie decat sa i-l dau altora care nu tin asa de mult la mine. Pentru ca ei nu ma intereseaza, dar tie nu vreau sa iti fac rau. 

Wishful thinking


one of those weeks that you only want to be at home with your XXL sweater, with your heat on, some tangerines at hand while you hug your fluffy cat until he´s desperate to run away from you

De antibióticos va la cosa...


No está mal: Confusión y alucinaciones, depresión; daño en el celebro, alteraciones musculares, visión doble, fallo hepático... 
Menos mal que voy a subir montañas y no me hace falta una completa coordinación de músculos y vista ¯\_(ツ)_/¯

Tell my mom I loved her!

Dicotomía


Lo he logrado
Tomar decisiones con la mente
Y hacer que el corazón escuche
Se deje hacer callar
Se deje dominar
Se deje convencer
Se deje hacer sentir
O dejar de sentir.

Ya no me enamoro
Si enamorarme de ti tiene mala pinta
Y no sólo lo ven los demás
Sino que lo veo yo. 

Ya no me dejo llevar
Si no me convienes
Si no sumas suficientes puntos;
Aunque me digas las palabras correctas
Los cumplidos predecibles
Y los sorprendentes. 

Resulta que mi debilidad por los carbohidratos
Es superior
A mi debilidad para el amor equivocado. 

Perpetual present




Hasta que una nueva conversación no fluye
Hasta que no tienes ganas de descubrir
Hasta que no te vuelves a sentir guapa, fuerte y sexy
Hasta que no vuelves a tener ilusión. 

No dejas de mirar atrás, no importa hacía quien, 
Un novio, un marido, un ligue de una noche
Hasta que te das cuenta que las cosas buenas ocurren 
De verdad ocurren, de nuevo, 

Con algunos de repente.
Con otros despacio. 
Con algunos forzado. 
Con otros natural. 
Con algunos ni siquiera ocurren, pero incluso pensar en que podrían ocurrir sienta bien.

Y eso es suficiente, para que puedas mirar al presente. 

El futuro está demasiado lejos. Siempre.

Two can play at this game


No eres ni el primer ni el último tío del que paso porque pasa de mí. Si lo tuyo te sale natural, lo mío sale calculado, y si lo tuyo es de esperar, lo mío es sorprendente.

Porque tú pasas de cualquier chica que se ha dejado enamorar, y te esperas que a partir de ahora estén pendientes de ti, y de tus manos y de tus ganas de hacerles el favor y provocarles orgasmos, físicos y mentales. Porque te lo curras muy bien hasta que se entregan, y piensas que para ellas no hay vuelta atrás. Que son ellas las que siempre se quedan enamoradas, y que tú quedas el que decide si se queda o se va, el que baila libre entre mariposas, con la confianza bien alta y el corazón bien frío.

Pues no.

Un cazador como tú siempre tiene que pasar por sus jaulas para comprobar que las presas están ahí, reconociendo su estatus; por eso desde que descubro cómo eres tengo paciencia. Hoy no, y a lo mejor mañana tampoco, pero vuelves, y es entonces cuando te das cuenta que la presa sigue siendo libre, que el hechizo no ha funcionado, que donde pensabas haber dejado a un pájaro asustado encuentras un águila bien fuerte.


Y a ti, amigo mío, no se te da bien la cetrería.