Mostrando entradas con la etiqueta Cosas que pasan. Mostrar todas las entradas

Sensación muy muy nueva

Estos días tuve a mi sobrinita aquí. Una monada de 7 años, (demasiado) llena de energía y vitalidad. Ella no camina, da saltitos. Y habla mucho. Y te lo quiere enseñar todo. Y no saldría nunca de la piscina. Ni del mar. Y quiere saltar donde el agua esté más profunda. Y le da miedo hacer cosas nuevas, pero se deja convencer. Y quiere pizza y pasta. Y no le gustan los sabores fuertes. 

Con ella aprendí de nuevo que el dentífrico "quema", y si la comida está caliente también quema. 

Pero lo que más me ha conquistado ha sido cuando comiendo los primeros macarrones que he cocinado para una niña en toda mi vida, se haya parado y me haya dicho con su dulce voz de pito: qué bueno está. 

Y luego quiso ir a la cama. Y cuando se queda dormida quiere silencio, y oscuridad, y alguien a quien abrazar. Y antes de quedarse dormida tiene un par de pequeñitos espasmos. 

Te dije que es Géminis, como yo?


No crezcas, angelito mío. Porque llegarás a dudar de tu inocente alma, y dejarás de contarlo todo, y te preocuparás de la forma de tu nariz, y dejarás de sonreír. 


Y te partirán tu dulce corazón. 


Quédate así, dame un abrazo más y enséñame otro vídeo de gatitos. 


Make peace, not love

I want to go somewhere where it's raining


Stii ce e intragosteala?

E cantecul sirenelor. 


E doar randul tau acum




Stiam despre Deivid ca prima sotie s-a divortat de el si el nici macar nu si-a dat seama ca nu erau fericiti. L-a socat. Intr-o zi a ajuns acasa si hainele ei nu mai erau.  A aflat printr-un telefon ca divortul e deja inceput. S-a trezit parasit si fara explicatii. 

Dupa mai mult timp a cunoscut-o pe actuala lui sotie, Jo. Sunt casatoriti deja de ceva ani si desi au amandoi peste 60 de ani sunt simpatici si indragostiti. 

"E doar randul tau acum". Asta mi-a zis el in ianuarie, intr-o conversatie in care vorbeam despre cum ne-a mers viata in ultimul an. Ce s-a mai intamplat, cum ne sunt familiile, cum suntem de tristi si fericiti in general. "Viata e compusa din cicluri, unele de fericire, altele de suferinta, unele de abundenta, altele de lipsuri, unele de succes, altele de esec. E randul tau acum, dar nu o sa dureze la nesfarsit."

A fost primul client pe care l-am tradus intr-o excursie in sudul Spaniei, si de atunci in fiecare an Jo imi trimite prin el cate un cadou. Imi scrie mesaje de text din cand in cand, iar o data mi-a trimis poza cu fiul lui proaspat divortat. L-am intrebat daca se plictiseste si se simte inspirat sa isi deschida agentie matrimoniala. A ras. Am ras. 

Imi gasesc bucuriile pe unde pot. 

ps. Ar trebui sa vezi filmul Gran Torino, cu si de Clint Eastwood. 

Sin comentarios

Hoy de camino a casa veo a una chica al lado de la carretera. Claramente quería que alguien la llevase pero no estaba haciendo ninguna señal. Paro.
-¿Te llevo?
-Ay, sí, gracias. Soy buena gente, no te voy a hacer nada.
-Ya lo sé, no te preocupes.
-¿Vas a Castellón?
-Sí, ¿y tú?
-Yo voy al caminás, aquí cerca, no me juzgues, me gano la vida así.
-Ah, ok, sin problemas.
-Pero no te voy a hacer nada, soy buena gente. Hay poca buena gente, pero yo soy buena gente.
-No tengo ninguna duda.
-Aquí, a la derecha, vas por encima del puente y me dejas ahí. Se llama "el cruce". Yo trabajo en el cruce. No tengo dinero, déjame tu teléfono y te pago luego.
-No importa, igual no te iba a pedir nada. Yo también estuve una temporada sin coche y es lo peor.
-Ay, gracias, eres buena persona. Yo soy Susana. ¿Tú cómo te llamas?
- Yo soy Yonela.
-¡Qué nombre más bonito!, y ¡qué guapa!
-Gracias.
-A ver si tengo hoy faena porque con las pintas que tengo... pero no me juzgues.
-No, tranquila. Tampoco tiene que ser muy fácil lo que estás haciendo.
-No, no lo és. Me han violado muchas veces
- :-|
-¿Cómo te llambas?
- Yonela yo-ne-la
-¿Rumanica?
-Sí.
-Yo estuve embarazada de un rumanico, pero me lo han matado. Mira (enseña sus tripas con muchas cicatrices.
-Lo siento mucho. ¿Subo por aquí?
-Sí, aquí a la derecha. Mira, te voy a pedir un favor, ¿tienes 3 € para dejarme?
-No, lo siento, sólo llevo la tarjeta. (mentí).
-¿Un cigarro me das? Los que yo llevo son de liar y muy malos.
-Sí, creo que quedan un par, son mentolados.
-Ay, gracias. Si te puedo hacer un favor dímelo. Estoy aquí todos los días, lo que pueda hacer por ti dímelo.
-No se me ocurre nada. ¿Es aquí?
-Sí, para, aquí me espera el coche.
-Ok, ¡que te vaya bien!
-¡Gracias, gracias!


Dos cositas


1. 
Hace un par de días me dijeron esta frase: "Se dueño de tu silencio, no esclavo de tus palabras". Me ha encantado, hasta ayer, que pensando en ella se me ocurrió: ¿cuántas veces pensando eso no llegamos a ser esclavos de nuestros silencios? Así que supongo que también puedes decir: "Se dueño de tus palabras, no esclavo de tus silencios". Porque siempre hay otro punto de vista y porque no hay recetas definitivas para una vida feliz.


2. 
Anoche soñé que en teoría había adoptado a un niño. No soñé con el proceso, sólo recuerdo estar con un niño en una habitación, sin conocerlo, sin quererlo, sabía que a partir de ese momento era mi responsabilidad. No tenía una de esas caras con ojos grandes y miradas traviesas, no tenía nada que me generase algún sentimiento hacia él. De unos 5-6 años, era alguien quien iba a vivir conmigo y de quien iba a cuidar. Entonces le cogí de la mano, me agaché a su altura y le pregunté qué juguetes le gustaban. Y me los contó todos. Le dije que fuéramos a comprarlos. Se le iluminó la mirada. Porque aún sin quererlo, sabía que podía cuidarlo y hacerle sentirse querido, y que en algún momento en el proceso a lo mejor lo iba a querer yo también y aunque eso no llegase a pasar no lo iba a dejar sólo. Me desperté con una sensación de valentía, no de felicidad.

Primire

Sebástian s-a suparat pe mine ca am plecat de acasa. Nici nu a vrut sa se uite la mine cand am intrat pe usa, si cand mi-a vazut bagajul i-a hâșâit ca un sarpe.

Iar eu l-am luat in brate si l-am iubit. L-am pieptanat si i-am curatat casuta de par. I-am schimbat cutia de nisip si acum miroase frumos. I-am dat de mancare la mine pe pat si l-am lasat sa ma muste. 

Sa te iubesc inseamna sa te las sa iti treaca supararea in timp ce iti stau aproape. 

Poti sa ma numesti "la loca del gato", dar tu nu-mi poti da o fericire mai tandră.



I teach and learn


A L. le enseño inglés. Es un niño muy dulce, guapo y que romperá muchos corazones. ¿Cómo lo sé? Pues porque los cumplidos le salen sólo a veces y cuando te los dice casi te sientes como si fueses alguien especial. No te los suelta muy a menudo, pero sí cuando menos te lo esperas. Su madre ya me lo había advertido: cuidado con L. porque te dice sólo lo que quieres escuchar: "Gracias, Ionela, por enseñarme inglés, ahora soy el mejor de la clase" (¡Que me lo como!)

Ayer estuvimos hablando de las resoluciones del año nuevo, y entre ellas, había "FIND LOVE". Le pregunté si quiere encontrar el amor durante 2017 y me dijo que más adelante sí, pero 2017 no. Entonces le pregunté si tenía novia, y me dijo que no. Le pregunté si le gustaba alguna chica, y me dijo que sí, le gustan 2. ¿Ves? Justo lo que te decía XD

Pues nada, que le pregunté porqué le gustaban esas 2 chicas y cuál le gusta más. 
La que más le gusta es mayor que él. Ella tiene 10 años, es muy guapa, lista y se arregla mucho. Se ve que cuanto más mayores son las chicas más se arreglan y a él le gusta una chica bien arreglada. 
La otra es mona, chiquitina y no la más lista, pero le gusta porque corre muy rápido; tiene las piernas muy flacuchas y las mueve con mucha agilidad. 

O sea, una pija y una deportista. Una le desafía intelectualmente y la otra físicamente. Una es guapa la otra es muy mona.

Si es que la vida es una dicotomía!

Adevar in alta limba


Stiu ca imi oferi spatiu ca sa demonstrez acum ca ma intereseaza si ca ai da un pas inspre mine de indata ce ai vedea o intentie de-a mea de a da un pas inspre tine. 
Ti-am cerut prietenie, si ai fost dispus sa mi-o dai, desi in acelasi timp mi-ai repetat de multe ori ca un tip ca tine cu o tipa ca mine nu pot fi prieteni. doar prieteni. 
Si acum iti spun ceea ce te temeai prin faptul ca nu iti spun nimic. 
Imi pare rau, dar mi-e mai greu sa iti dau ceea ce vrei tie decat sa i-l dau altora care nu tin asa de mult la mine. Pentru ca ei nu ma intereseaza, dar tie nu vreau sa iti fac rau. 

De antibióticos va la cosa...


No está mal: Confusión y alucinaciones, depresión; daño en el celebro, alteraciones musculares, visión doble, fallo hepático... 
Menos mal que voy a subir montañas y no me hace falta una completa coordinación de músculos y vista ¯\_(ツ)_/¯

Tell my mom I loved her!

Two can play at this game


No eres ni el primer ni el último tío del que paso porque pasa de mí. Si lo tuyo te sale natural, lo mío sale calculado, y si lo tuyo es de esperar, lo mío es sorprendente.

Porque tú pasas de cualquier chica que se ha dejado enamorar, y te esperas que a partir de ahora estén pendientes de ti, y de tus manos y de tus ganas de hacerles el favor y provocarles orgasmos, físicos y mentales. Porque te lo curras muy bien hasta que se entregan, y piensas que para ellas no hay vuelta atrás. Que son ellas las que siempre se quedan enamoradas, y que tú quedas el que decide si se queda o se va, el que baila libre entre mariposas, con la confianza bien alta y el corazón bien frío.

Pues no.

Un cazador como tú siempre tiene que pasar por sus jaulas para comprobar que las presas están ahí, reconociendo su estatus; por eso desde que descubro cómo eres tengo paciencia. Hoy no, y a lo mejor mañana tampoco, pero vuelves, y es entonces cuando te das cuenta que la presa sigue siendo libre, que el hechizo no ha funcionado, que donde pensabas haber dejado a un pájaro asustado encuentras un águila bien fuerte.


Y a ti, amigo mío, no se te da bien la cetrería.

Estábamos mal




Nu stiu ce te asteptai de la mine si stiu ca nu o sa aflu niciodata. Pot doar sa presupun ca te feresti de oglinzi si de ganduri pentru ca e mai usor asa. Iti repeti trairi si amintiri intr-o alta tonalitate, distorsionata intr-adevar, ca sa poti sa ai dreptatea, sau justificarea, definitiva.

Mai pot sa presupun ca ai fi vrut o despartire lunga si dramatica, care sa continuie in prietenie, in a avea inca grija de tine si din cand in cand si tu de mine, daca ti-ar fi convenit pe moment, pentru ca de acum cel putin nu mai simteai nici o obligatie, si nu ti-ar fi fost greu sa imi amintesti asta de fiecare data cand nu erai dispus sa fii acolo.

Ce nu te asteptai, cred, era sa iti spun sa te muti mai repede, sa lasi cheile si sa iti iei perna. Sa iti aduni catrafusele si papucii de alergat si sa ma lasi in singuratatea mea.
Iar ceea ce te-a surprins mai tare a fost ca am inchis usa in liniste si pace, te-am lasat sa pleci plecand si eu, fara cearta, fara a arunca nimic in fata, fara a iti cere mai multe explicatii, fara a da vina pe tine, fara nici macar a juca teatru. Oarecum as fi vrut sa iti soptesc ca nu faptele m-au bulversat, ci faptul ca nu mi-am dat seama mai din timp. Greseala mea.

Si astfel despartirea ne-a fost fara ceremonie. Scurt, rapid si la subiect.

La despartirea noastra n-am ramas nici macar noi. Nici nu ne-am uitat bine unul la celalalt ca ne-am si dus, imediat, pe alte carari, ca sa nu pierdem cumva momente pretioase din noua noastra viata. La despartirea noastra au ramas doar spectatorii, vorbind despre ea mai mult decat noi si dand mai multe explicatii decat era nevoie.

Imi pare rau ca nu te-am iubit mai mult. Imi pare rau ca nu am putut sa strig dupa tine, sa strig la tine. Imi pare rau ca nu mi-a venit sa plang de disperare si nu am simtit cum mi se surpa pamantul de sub picioare.
Imi pare rau ca nu m-ai cunoscut asa cum sunt, si ce imi pare cel mai rau e ca vad ca nu te-am cunoscut nici eu pe tine.